Troya’nın megaronları, Erken Tunç Çağı yerleşimindeki yapı düzenini anlamak için ören yerinin en öğretici duraklarından biridir. Megaron, önünde giriş bölümü bulunan uzun dikdörtgen planlı yapıya verilen addır. Troya II’nin yönetim merkezi çevresinde yan yana sıralanan uzun evlerin temelleri, surlarla çevrili alanın yalnızca savunma için değil, gündelik ve kamusal yaşam için de kullanıldığını gösterir.
Kale duvarının hemen içindeki ön odalı yapıda taş temel üzerine kerpiç duvarlar yükseliyordu. Kazılarda ortaya çıkan ocak, kömürleşmiş arpa taneleri, beyaz boyalı iç duvarlar ve sıvalı zemindeki hasır izleri, artık yalnızca duvar çizgileri görülen mekânı zihinde canlandırmayı kolaylaştırır. Kültür Portalı, bu yapının kullanım sonunu radyokarbon verileriyle yaklaşık MÖ 2290–2200 arasına tarihler. Yangınla tahrip olmuş bu örnekteki buluntular, kısmen törensel bir işlev olasılığına da işaret eder; kesin bir tapınak yorumu yapmak doğru olmaz.
Ziyarette önce yapı planını gösteren panoyu inceleyip ardından sura göre konumuna bakın. Kerpiç kalıntıları koruma çatısı altında sergilenir; belirlenen yürüyüş güzergâhından ayrılmamak hem kalıntıları korur hem de katmanları daha anlaşılır kılar. Megaronlar Troya Ören Yeri içinde görülür, ayrı bir bilet gerektirmez. Tüm alanı aceleye getirmemek için Troya Müzesi’ni de içeren daha geniş bir gezi planı yapmak yararlı olur.